Kim są fruity boys? Czy takich mężczyzn szukają współczesne kobiety?
![Jeremy Allen White (Fot. Getty Images)](/uploads/repository/0000000_hope/6_7_lipca_2024/fruity_boy/fruity-boy-app.jpg)
Owocowi chłopcy trendują na TikToku. Mają tatuaże, wąsy, wyczucie stylu. Podobno z takimi chłopakami chcą się właśnie umawiać obecnie kobiety. Czy jednak chodzi tylko o estetykę? Kim są fruity boys i co ten trend mówi o dzisiejszych oczekiwaniach wobec męskości?
Randkowanie bywa szalenie trudne i frustrujące. Aplikacje randkowe i przeniesienie podrywania do sieci, choćby na Instagram czy Stravę, nie ułatwia sprawy. Randki bywają koszmarnymi doświadczeniami, przynajmniej dla heteroseksualnych kobiet, wobec czego wolą skasować apki i nie umawiać się z nikim – być boysober. Oczywiście zawsze istniały toksyczne randkowe zachowania, ale dziś przybierają one na sile i mają swoje konkretne nazwy w świecie aplikacji randkowych (ghosting, gaslighting, breadcrumbing, paperclipping), a są po prostu przedmiotowym traktowaniem innych. Mamy też dziś bez wątpienia większą świadomość tego, czego chcemy, większe możliwości decydowania jako kobiety o swoim życiu i często wolimy być same niż rozczarowane współczesnymi mężczyznami.
Wiralowe typy chłopaków, których szukają współczesne dziewczyny
Może mamy zbyt wysokie oczekiwania? Na pewno nie marzymy już o toksycznych facetach jak z filmów i seriali z lat 90. XX w. Chciałybyśmy kogoś takiego jak postaci tworzone przez kobiety w postromantycznych książkach oraz produkcjach (co opisywane jest hashtagiem male character written by women) – czułych, wrażliwych, mających kontakt ze swoimi emocjami (i nie boją się tego okazywać), świadomych społecznie. Przykładem może być hot priest z „Fleabag”, stworzony przez Phoebe Waller-Bridge i grany przez Andrew Scotta, Connell ze złotym łańcuszkiem na szyi ze „Zwykłych ludzi” (na podstawie książki Sally Rooney) grany przez Paula Mescala lub Laurie z „Małych kobietek” Louisy May Alcott, którego zagrał ostatnio Timothée Chalamet w produkcji wyreżyserowanej przez Gretę Gerwig.
![Tom Holland i Zendaya (Fot. Getty Images)](/uploads/repository/0000000_hope/6_7_lipca_2024/gettyimages-2092658752.jpg)
Większy lub mniejszy wpływ ma na nas nie tylko popkultura, lecz także zmieniające się jak w kalejdoskopie wiralowe trendy. W 2024 r. część z nas zapragnęła faceta z branży finansowej, z funduszem powierniczym: wysokiego, przystojnego, niebieskookiego, wychodzącego co rano z domu w idealnie dopasowanym garniturze do pracy. W międzyczasie pojawił się trend opisywany jako golden retriever boy – w jego ramionach można zatonąć niczym Taylor Swift w objęciach Travisa Kelce’ego. Jeśli dla kogoś porównanie mężczyzn do piesków było kontrowersyjne, to co powiecie na rat boys czy też hot rodent boyfriends, czyli gorących chłopaków-gryzoni? Intrygujących, przystojnych w nieoczywisty sposób, seksownych, ale jednak przypominających w jakiś sposób zwierzątka. Jako przykłady prym wiedli Josh O'Connor i Mike Faist po swoim gorącym duecie w filmie „Challengers”, a także Jeremy Allen White (Rosalia dostawała od niego ogromne bukiety świeżych kwiatów prosto z kwiatowej giełdy), Barry Keoghan, Tom Holland (dopingujący słodko Zendayę nie tylko w mediach społecznościowych) czy Timothée Chalamet. Nie można zapomnieć też o chwilowej fascynacji kategorią granola boys wiosną tego roku. Kim są tak zwane granolaki? Jeden z filmów na TikToku wyjaśnia to następująco: „facet ubierający się jak dziewczyna ubierająca się jak chłopak”. Nadążacie? Niby nonszalancki, ale w trendach. Kocha hiking i inne outdoorowe aktywności, co można odczytać z jego codziennego stylu. Zapewne jest wege, ale je nie tylko warzywa i tofu, lecz także kocha granolę, od porcji której zaczyna swój dzień.
Jakie są najważniejsze cechy fruity boy
![Josh Oconnor (Fot. Getty Images)](/uploads/repository/0000000_hope/6_7_lipca_2024/josh.jpg)
Teraz do gry wkracza owocowy chłopiec. Zaczęło się od tego, że Ashleigh Carter, dziennikarka współpracująca z „Teen Vogue”, nagrała wideo, w którym mówi o tym, że uwielbia, kiedy piękne dziewczyny mają drobnego chłopaka. – Po prostu małego, kobiecego chłopaka, noszącego lewisy vintage, tote bag i mającego wąsy. Jego skóra jest pokryta najbardziej randomowymi tatuażami, jakie kiedykolwiek widziałam. Jego współpracownicy są w szoku, że ma tak piękną, oszałamiającą, niesamowitą dziewczynę i pytają: „Czy ona jest twoją kuzynką?” . Na co on odpowiada: „Nie, kocham ją słodko, słodko i wielbię”. Myślę, że to naprawdę piękne. Uwielbiam takie pary – opisuje w nagraniu Ashleigh. Do jej audio kolejne dziewczyny zaczęły nagrywać wiralowe tiktoki, w których udowadniają, że mają właśnie takiego partnera, o jakim mówi dziennikarka. Chłopcy na nagraniach są początkowo zaskoczeni, ale w końcu zwykle potwierdzają, że takie opisy do nich pasują.
@ashweecarter me and who honestly #boyfriends #girlfriends #dating #relationships #fyp #foryoupage ♬ original sound - Ashleigh Carter
@br88kee ♬ original sound - Ashleigh Carter
Na czym polega problem z etykietką owocowego chłopaka
O fruity boys jako jedna z pierwszych napisała Halima Jibril w Dazeddigital.com, wyliczając, że do tej kategorii chłopaków zaliczają się gwiazdy, takie jak na przykład Josh O'Connor, Timothée Chalamet, Harry Styles, Jaden Smith i Paul Mescal. Podkreślała, że znaczenie ma w ich przypadku fakt, że grają w filmach albo na scenie osoby queer bądź też zdradzają zachowania uważane za kobiece.
Można zatem pomyśleć, że etykietka owocowego chłopaka może nie wszystkim odpowiadać. Jednak młodzi mężczyźni heteronormatywni, zwłaszcza ci z generacji Z i młodsi, wydają się być coraz bardziej otwarci na to, by kształtować męskość po swojemu, nie uważają, że to coś złego, że mają w sobie cząstkę energii uchodzącą za kobiecą czy queerową. Odrzucają etykietki, dress code'y i przypisane im płci.
Jednak sama autorka artykułu o fruity boys, jak i osoby komentujące artykuł w sieci wskazują, że warto pamiętać, że choć termin „owocowy” wykorzsystywany jest obecnie w znaczeniu pozytywnym, był w przeszłości używany jako obraźliwy wobec gejów. Stosowana w Wielkiej Brytanii metafora wpisywała się w to, że homoseksualnych mężczyzn opisywano jako „miękkich, delikatnych, zniewieściałych”.
Dlaczego chcemy umawiać się z owocowymi chłopakami?
Nowe określenia dotyczące mężczyzn pojawiają się, ponieważ chcemy (poza tym, że chodzi też o walkę o uwagę w sieci) oddzielić „nową męskość” od „starej męskości” – toksycznej, wyrosłej na patriarchalnych wzorcach, gloryfikującej władczość, przemoc, tłumienie emocji. Już na początku XXI w. istniały takie próby – wtedy powstało określenie „metroseksualny”.
Warto zwrócić uwagę, że w „owocowości” wcale nie chodzi o estetykę, choć oczywiście to wygląd jako pierwszy rzuca się w oczy i jest sygnałem, że być może mamy do czynienia z „nowoczesnym” mężczyzną. Chodzi raczej o zachowanie i wartości, jakich oczekujemy od tego typu chłopaków: świeżego, otwartego podejścia do świata i innych ludzi.
![Fot. Getty Images](/uploads/repository/0000000_hope/6_7_lipca_2024/gettyimages-1978361568.jpg)
Jedna z rozmówczyń Halimy Jibril twierdzi, że wiele heteroseksualnych kobiet chce umawiać się z owocowymi mężczyznami, ponieważ wierzą, że cechuje ich szacunek dla kobiet, dawanie poczucia bezpieczeństwa. Obnaża to smutną prawdę o randkowaniu i podwójnych standardach: dziewczyny na pierwsze randki często idą w strachu, wysyłają lokalizację spotkania przyjaciółkom i stosują inne zabezpieczające techniki. Mają też świadomość, że może spotkać je slut-shaming, mizoginia czy w najlepszym wypadku niezrozumienie ich feministycznej czy lewicującej postawy.
Czy współczesne kobiety chcą zbyt wiele od współczesnych mężczyzn
Wspomniany trend na umawianie się z facetami z branży finansowej to zabawny wiral, stanowi jednak pewien komunikat. Mówi o tęsknocie za bezpieczeństwem finansowym. Gdy rozmawiam na ten temat z koleżankami, wzdychają do wyobrażonych przystojniaków z Wall Street, ale kiedy rozmawiamy dłużej, okazuje się, że tak naprawdę chciałybyśmy po prostu być z czułymi, troskliwymi, dbającymi o nas i o siebie mężczyznami, interesującymi się polityką, klimatem, takimi, którym nie jest wszystko jedno.
Pewne znaczenie ma ich styl – podobają nam się ich ciała, tatuaże, biżuteria, ubrania, w tym spódnice czy torebki (piękną kolekcję ma Jacob Elordi, lubiący trend baby girl men). Najważniejsze jednak w kwestii budowania zdrowej relacji, na krótko czy na całe życie, wydaje się szczere mówienie o emocjach, o potrzebach, aktywne słuchanie, czułość, empatia, równościowa postawa. Obok mężczyzn niezdecydowanych na temat tego, czy oczekują relacji luźnej, czy poważnej, deklarujących, że są apolityczni, rezygnujących z opisu samych siebie w aplikacjach randkowych, można oczywiście poznać ciekawych chłopaków – deklarujących, że ważne są dla nich prawa kobiet, samorozwój, polityka, zapraszających na wizyty w kawiarniach speciality z najlepszym przelewem w mieście czy na oglądanie nowych wystaw, używających feminatywów i potrafiących się ubrać. Niestety, jest ich zdecydowanie mniej i raczej są młodsi niż starsi.
Niestety duża część mężczyzn – choć deklaruje postępowość – tkwi mocno w toksycznej męskości. Współczesne kobiety angażują się w siostrzeństwo, rozwijają w wielu dziedzinach, a duża część mężczyzn nie pracuje nad sobą. Nie dajmy się zwieść owocowej metaforze opisującej mężczyzn, bo niektórzy z nich to papierowi feminiści stosujący wokefishing. Nie ignorujmy czerwonych flag.
![Fot. Getty Images](/uploads/repository/0000000_hope/6_7_lipca_2024/gettyimages-1405454415.jpg)
Mężczyźni z krwi i kości, jakich nam potrzeba
Halima Jibril w swoim tekście odnosi się do wydanej 24 lata temu książki bell hooks „Feminisim Is for Everybody”, w której czytamy, że potrzebujemy mężczyzn, którzy nie tylko „wyglądają” na postępowych, lecz również żyją zgodnie z tym, co deklarują. To oczywiście odnosi się także do kobiet. Jibril słusznie zauważa, że wiele z nas mówi, że chce umawiać się z mężczyznami opisywanymi jako „kobiecy”, a jednak wciąż wymaga od swoich chłopaków lub potencjalnych partnerów dostosowywania się do jakiegoś elementu tradycyjnej męskości. „Pod wieloma względami to pragnienie jest sprzeczne z celem feminizmu, jakim jest położenie kresu patriarchalnej opresji, systemowi społecznemu, który same kobiety internalizują. Powinniśmy chcieć wyzwolić się nawzajem z kajdan i przemocy płci, ponieważ tylko wtedy możemy stworzyć prawdziwie kochające i bezpieczne środowisko, w którym nasze związki będą mogły rozkwitnąć” – pisze bell hooks.
Pamiętajmy również, że randkując, mamy do czynienia z osobami, których nie da się idealnie dopasować do jakiegoś społecznego czy istniejącego w naszej głowie wzorca. W świecie, w którym mamy teoretycznie nieograniczony wybór, gdzie nowe, potencjalnie lepsze osoby partnerskie zdają się być tuż za rogiem, wystarczy skorzystać z Tindera czy Bumble, sztuką jest zatrzymać się i codziennie być razem z tym jednym kimś, starać się, rozwijać wspólnie i podejmować decyzje, nie uciekać przed trudnościami.
![Fot. Getty Images](/uploads/repository/0000000_hope/6_7_lipca_2024/gettyimages-1961116761.jpg)
Bycie z postromantycznym bohaterem wcale nie jest nierealnym marzeniem. Nie musimy odrzucać pragnień, żeby stworzyć relację z kimś, kto będzie nas dopingował, starał się zrozumieć, szanował nasze poglądy. Czy to za wysokie standardy? Nie, to cenny drogowskaz w świecie współczesnych randek.
Zobacz także:
Zaloguj się, aby zostawić komentarz.