![Nowa fala lesbijskiego kina zmienia Hollywood](/uploads/repository/julia_weekend/czerwiec/https---cdn.sanity.io-images-xq1bjtf4-production-65a9a2c1bd345119dc2e2590ed6cc3c5aeb87863-6000x4000.jpg)
Nowa fala lesbijskiego kina pokazuje prawdziwe doświadczenia kobiet, które kochają kobiety. O czym marzą? Czego im brakuje? Jak postrzegają same siebie? Te inkluzywne filmy sprzyjają równouprawnieniu w Hollywood.
Minęło pięć lat od publikacji „Lesbian Cinema after Queer Theory” i lesbijskie kino wydaje się wkraczać w kolejny etap swojej historii.
Za wzorowy przykład nowego kina lesbijskiego uznaje się „Love Lies Bleeding” (2024) autorstwa Rose Glass. Angielska reżyserka i scenarzystka nakręciła go w duecie z polską reżyserką Weroniką Tofilską. Tytuł śledzi losy znudzonej życiem pracownicy siłowni Lou (Kristen Stewart), która zakochuje się z wzajemnością w aspirującej kulturystce Jackie (Katy M. O’Brian). Gdy poleje się krew, ich namiętny związek zostanie wystawiony na próbę.
Kobieca scena erotyczna z „Love Lies Bleeding” stała się wiralem
![Kobieca scena erotyczna z „Love Lies Bleeding” stała się wiałem](/uploads/repository/julia_weekend/czerwiec/https---cdn.sanity.io-images-xq1bjtf4-production-a35040a03e234c59e80b3ce001ebdd6cfd44e09a-8825x5813.jpg)
Miejsce nieśmiałych gestów zajmują tu namiętne zbliżenia. Wolne od nieustannego lęku przed byciem przyłapanymi, bohaterki puszczają wodze fantazji – scena, w której Lou ssie stopy Jackie stała się natychmiastowym wiralem. Film tętni ich pożądaniem, a one same nie są w stanie oderwać od siebie wzroku, mimo panującego wokół nich chaosu. Erotyzm wyraźnie kontrastuje z pruderią kina głównego nurtu, kształtowanego w dużej mierze przez kolejne produkcje z uniwersum Marvela.
Kino lesbijskie eksploruje różne filmowe gatunki
![Kino lesbijskie eksploruje różne filmowe gatunki](/uploads/repository/julia_weekend/czerwiec/mv5bztmym2e3njetntc0mi00mdy3ltg3yzcty2riogm2odrkmwq2xkeyxkfqcgdeqxvymtuzmtg2odkz.-v1.jpg)
Kolejną ważną zmianą w lesbijskim kinie jest zwrot ku filmom gatunkowym. Miejsce melodramatów, w którym tragiczne bohaterki spotykają się w złym miejscu i w złym czasie, zajmują czarne komedie, thrillery i horrory. Zamiast moralizmu i męczennictwa, widzowie mogą liczyć na więcej humoru, seksu i akcji. Do takich produkcji należą „Na dnie” Emmy Seligman, „Bodies Bodies Bodies” Haliny Reijn czy „Żegnajcie laleczki” Ethana Coena i Tricii Cooke.
![(Fot. BEA DE GIACOMO)](/uploads/repository/julia_weekend/czerwiec/okladka-06.24-nocode2.jpg)
Czerwcowy numer „Vogue Polska” w sprzedaży od 23 maja. Zamów go już dziś z jedną z dwóch okładek do wyboru na Vogue.pl
Zaloguj się, aby zostawić komentarz.