![Ponta de São Lourenço, Madera, Fot. Filipka Rutkowska](/uploads/repository/0000000_hope/25_26_maja_2024/filipka_atlantyk/queerowanie-atlantyku-app.jpg)
Filipka w wielkim mieście podróżuje po Teneryfie, Maderze i Azorach. Wakacje na wyspach pozwalają jej lepiej poznać samą siebie. Zapraszamy na performans Filipki Rutkowskiej „Kobieta z… czornygo wungla”, organizowany przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, który będzie można zobaczyć na Festiwalu Open’er w Gdyni w strefie Dom Qultury o godz. 17.00 w dniach 3-6 lipca.
Większość życia spędziłam w głębi kontynentu z dala od wielkiej wody. Morza i oceany pobudzają zatem moją wyobraźnię bardziej niż pola i lasy. Skrywają w sobie coś, czego nigdy nie miałam szansy w pełni oswoić. W przeciwieństwie do lądu ocean potrafi drastycznie zmienić swój stan. Z leniwego i niepozornego przeradza się w nieokiełznany żywioł. Takie usposobienie uwodzi mnie zarówno w ludziach, jak i w przyrodzie.
Nieprzewidywalna przyroda na Teneryfie
![Puerto de la Cruz, Teneryfa, fot. Filipka Rutkowska](/uploads/repository/0000000_hope/25_26_maja_2024/filipka_atlantyk/filipka-atlantyk.jpg)
Gdy marzyłam o zmianie, odległe miejsca zaczęły pojawiać się na moim horyzoncie. Na Teneryfie zachłysnęłam się monumentalną naturą. Nad wyspą góruje wulkan o wysokości 3715 m n.p.m. Pewnego dnia spontanicznie spakowałam plecak i bez sprawdzenia pogody ruszyłam z letnią kurtką i cienką bluzą na eksplorację księżycowego krajobrazu.
![Park wulkaniczny, Teneryfa, fot. Filipka Rutkowska](/uploads/repository/0000000_hope/25_26_maja_2024/20201225-121723.jpg)
Kiedy wyskoczyłam z autobusu, przywitała mnie śnieżyca. Na własne życzenie musiałam skonfrontować się z koszmarnym zimnem w bajecznym otoczeniu. W pierwszej godzinie ze stresu zjadłam cały prowiant. W momencie kiedy dogryzałam ostatni batonik, wyszło słońce i temperatura podniosła się o 10 stopni. Moje przerażenie zamieniło się w błogie ukojenie.
Moją radosną eksplorację Teneryfy kontynuowałam następnego dnia w górach Anaga z domami wbudowanymi w jaskinie. Jeśli kogoś interesuje ucieczka od świata, to jest to miejsce warte uwagi. Zarówno wulkan, jak i jaskiniowe konstrukcje uświadomiły mi, że pewnego rodzaju emocji można doświadczyć tylko z dala od miasta.
Nuda i niebezpieczeństwo na Maderze
![Levada do Rei, Madera, fot. Filipka Rutkowska](/uploads/repository/0000000_hope/levada.jpg)
Madera, równie skalista, choć bardziej zielona, okazała się dla mnie bardziej przewidywalna. Ten spokój ulotnił się, gdy zobaczyłam trasę, jaką rozpędzony autobus pokonywał w drodze do Levada do Rei, jednego z licznych górskich kanałów. Myślałam, że to będzie już moja ostatnia podróż.
![Levada do Rei, Madera, fot. Filipka Rutkowska](/uploads/repository/0000000_hope/25_26_maja_2024/casino.jpg)
W stolicy wyspy, Funchal, znanej z licznych kasyn oraz zawilgotniałych fasad XVIII-wiecznych domów, podczas śniadania na mieście podszedł do mnie pewien Anglik, który zaczął narzekać, że na wyspie niewiele się dzieje. Udzieliłam mu reprymendy.
Spotkanie przeszłości z przyszłością na Azorach
![Agua de Pau, São Miguel, Azory, fot. Filipka Rutkowska](/uploads/repository/0000000_hope/25_26_maja_2024/agua-de-pau-so-miguel-azory-fot.-filipka-rutkowska.jpg)
Podczas mojej ostatniej wyprawy na wyspę São Miguel na Azorach zakochałam się w jej mieszkańcach, ciekawych przybyszów z daleka. Kiedy przedstawiłam miejscowym moje plany wycieczek przygotowane na podstawie Google Maps, łapali się za głowę, po czym dzielili się ze mną całą serią wskazówek.
![Caloura, São Miguel, Azory, fot. Filipka Rutkowska](/uploads/repository/0000000_hope/25_26_maja_2024/caloura.jpg)
Ale są też negatywne strony życia na odludziu. Wiele osób ogłasza swoje domy w internecie jako pensjonaty, po czym zapomina o rezerwacji gości. Wylądowałam więc bez noclegu. Przygarnęła mnie pewna babcia, która położyła mnie w łóżku swojej wnuczki Sandry, która akurat wyjechała na wakacje. Zasypiałam w otoczeniu zdjęć nieznanej mi nastolatki.
W drodze powrotnej na lotnisku natrafiłam w internecie na film, w którym pewna Polka opowiada o przeprowadzce na Azory. Poczułam się, jakby Sandra była moją przeszłością, a ona, Ewa, przyszłością. Stałam się dla siebie na chwilę odległa niczym ocean.
![Filipka Rutkowska (Fot. Karolina Zajączkowska)](/uploads/repository/0000000_hope/25_26_listopad_2023/filipka_yellow/filipka-ostatnie-zdjecie.jpg)
Zaloguj się, aby zostawić komentarz.